Gisteren de mini-mini-meet bij een forumlid en de poesjes. Het was een heel geslaagde middag. Bedankt Jennifer ik heb genoten. Ik vertrok om 10.10 uur en was 13 uur in huis Jennli. De katten waren behoorlijk zoals ik ze door foto's en verhalen had voorgesteld. Jagger is model Bram, heerlijk enthousiast en nadrukkelijk aanwezig.

En babbelen dat beest, heerlijk echt mijn type kat. Pjotr had iets langer nodig maar kwam ook uit zichzelf. Vooral mijn voeten/sokken vielen erg in de smaak hahahaha. We gooien het er maar op dat ik thuis ook op sokken had gelopen en dat ze het castratenkoor roken . Cayleigh is ook een heerlijk toegankelijk speels en watervlug scheetje. Alleen Saar kwam niet uit zichzelf, maar ik mocht haar wel gewoon aaien toen ik bij haar ging zitten.

 
Na een overheerlijke lunch om de vingertjes bij af te likken gingen we stalpoes Mauw even bekijken en naar de Duitse dierenwinkel. Oemffffff daar moeten ze me niet te lang in loslaten. Ik zou zo een kruiwagen vol kunnen laden voor mijn lieffies.
Gewapend met een zakje klein speelgoed, voor in het grabbeldoosje, op weg naar de chocoladezaak een walhalla aan lekkers, stond helemaal dronken te worden van het opsnuiven van de geur. Kreeg er een doosje bonbons van Jennifer. was zo snugger het stop-papiertje uit de rug van piepmuis te halen zodat de piep geactiveerd was. In de auto bij iedere bobbel dus gepiep uit mijn zakje presentjes voor de katten. Hahahahaha.

Weer terug bij Jennifer's huis temidden van het viertal lieffies gezellig thee gedronken, tas ingepakt, zakje speelgoed onderop, dan de bonbons en dan de overheerlijk broodjes van Jennifer voor onderweg. 17.30 uit haar huis vertrokken en 20 uur thuis. Dus een half uur korter over gedaan dan de heenweg.
Het eerste stuk bij iedere wissel klonk er gesmoord gepiep als van de laatste adem van een eendagskuiken. Ik geloof niet dat mijn medereizigers in de gaten hadden dat het uit mijn tas kwam.

 
Zat achteruit rijdend en na de eerste stop kwamen er plekken vrij en ben toen vooruit rijdend gaan zitten. Heb de broodjes uit de tas gehaald en lekker op zitten peuzelen. Nadeel was dat de gesmoorde kreten veranderden in het geluid ala gewurgde kanariepiet, maar dat mag de pret niet drukken.
Thuisgekomen de katten gevoerd en de bakken gedaan. Alleen piepmuis gegeven en de rest van de verrassingen in het zakje in de lade gedaan. 4 foto's tonen wat ze ervan vinden, Bob en Thijs moeten er niets van hebben.

 
Rik heeft hem meermalen de ren mee ingenomen maar bracht hem ook weer terug, vanmorgen lag hij voor het kastje waar het grabbel-doosje op staat.
Na mijn toast met krabsalade en franse kaas 4 bonbonnetjes op zitten smikkelen, heeeeeerlijk.
Was echt een topdag waar ik energie uit krijg!!!

 
Op de terugweg nog een akkefietje in de trein. Trein was bomvol en er stonden mensen. Lopend door een treindeel zag ik een plek waar ipv een mens een lading bagage op stond. Ik dus vragen aan de mevrouw of ik daar mocht zitten. Ze keek me aan alsof ik haar een onzedelijk voorstel deed. Ze kwam niet in actie en de mensen tegenover haar – een jong stel – begon de plek te ontruimen. Ze griste de spullen uit hun handen en stapelde het snuiven op dr schoot. 
Ik zitten. Komen we in Amersfoort aan, ga ik staan omdat ik er uit moest. Tegen mijn edele achtwerk aan beukend kwakte ze de zooi terug op de bank. Modelletje aso……. Maar het goede gevoel over de dag er niet door laten verprutsen uiteraard. Ben blij dat ik tegenwoordig assertief genoeg ben de plaats op te "eisen."

 
De laatste 4 foto's zijn van de avond voor de Limburg – dag. Toen hebben Rik en ik de vriezer ontdaan van ijs. Ik hakken en hij erachteraan op de vloer. Daar heb ik geen foto's van, want dat gaat vrij lastig met natte verkleumde handen. Later probeerde hij de ijsklonten uit de gootsteen te vissen. Goede hulp in de huishouding mijn Rik. Spierpijn viel mee de dag daarna.

Dinie

 
Goededag lieve mensen. Nou mijn mensenvriendin is best wel lief en zo. Maar wat ze me vanmorgen toch weer te vreten gaf…..BL~E~E~E~HHHHHHH.
Kwam uit zo'n uhhhh blokje, blakje, blukje ach weet ik veel. Krijg ik zo'n bordje met een kleffe kledder voor mijn neus. Weet ze nou nog niet dat ik veel liever een echte hap eet, hier zat kop nog kont aan. Geef mij maar een kuiken hoor.
Ik heb mezelf gekroond tot prins van het castratenkoor, ze moeten allemaal naar me luisteren.

Niet stiekum doorvertellen dat ik om die arrogante Bob maar liever een blokje omloop. Die kan wel erg boos kijken oemfffff. Krijg mijn bek trouwens ook niet om die spek-nek van hem. Maar de rest……die heb ik in mijn broekzak hoor.
Nou als ik die rode rasdas van een Bram weer eens op zijn rug heb gelegd, vindt die het nodig Bob een rij-lesje te geven.

Nou vinden jullie ook niet dat hij er ronduit klungelig aan hangt?

Lachuhuhuh. Die krijgt dat blok beton lekker ook niet van zijn plek.

 
Getekend,

Prins Rik 

Voetnoot van de blikopener: Rik slooft zich af en toe enorm uit door zijwaarts voor Bob heen en weer te stieren. Bob blijft dan alleen stoxefcijns zitten kijken. Rik gaat dan vaak op zijn kop staan, heel mal.

Bob weegt precies het dubbele van Rik.

En uiteindelijk vlucht Rik de ren maar in, de zaak – helaas voor hem – niet onder controle.

Rik is nu 11 maanden en heeft besloten dat hij de baas is.

Dinie

Gaat goed met de 8 katten, de harmonie is geweldig. Ouwe Sjaak van 13 doet het prima monteel. In 2010 heeft hij 2 slechte periodes gehad.

Op deze foto is te zien dat hij ook wel is is voor een spelletje met zijn kleine zwarte vriendje.

 
Af en toe is Sjaak de weg kwijt, denkt dat hij een jonge god is die de dames versiert. Op deze foto als grappig detail de zedige blik van Bram op de achtergrond…..Ook denkt hij wel eens dat de citruspers zijn nieuwe vriendje is en zit er dan hele verhalen tegen af te steken.

Teun is met zijn bijna 2 een echte vriend voor Rik van bijna 1 – die twee zijn onfascheidelijk. Maar naar mij toe zo verschillend.

 
Teun houdt niet van aanrakingen en trekt zich terug om te slapen, waarschijnlijk vaak in de nok van het dak. Daar kom ik nooit en de andere katten ook niet.

Via een wasrek aan een deur van de kattenkamer op zolder balanceert hij zo de nok in. Als ik op zolder de was op hang dan mag ik hem aaien en draait hij spinnend om mijn benen. Beneden doet hij dat nooit.

Rik daarentegen is zwaan-kleef aan. Hij hangt graag in mijn nek en spint dan met gierende uithalen. Wat een heerlijk klef ventje is het.

Hij heeft wat oosters qua bouw qua vacht en qua stem. Voor Teun is het geweldig dat Rik erbij is, lekker samen dollen, veel buiten in weer en wind veilig in de ren. Spelen, rennen. Maar nooit samen slapen.

het klefste trio met elkaar zijn Sjaak, Joep en Bob, heerlijk die slaapfoto's, hoe kleffer hoe beter.

Ook Thijs is helemaal los gekomen na de dood van Guus. Lekker bij me op de bank liggen op Stoffeltje de pluche schildpad. Hij eet tegenwoordig zelfs mee van blikvoer.

Timo zijn grootste hobby is vissies kijken. Ik heb sinds kort een groter aquarium en daar ligt hij veel voor, uren naar de vissies te kijken.

Joep is een heel sociale kat, onopvallend in zijn eenvoud, vaak bij Sjaak en/of Bob te vinden.

Bob en Joep intiem in gesprek.

Helaas heeft Bram problemen met zijn darmen, waarschijnlijk door alle troep die hij zijn hele leven naar binnen heeft gewerkt. Hij doet het nu goed op een vaste dosis laxeermiddel per dag.

Bob lijdt aan vetzucht, maar ja in zijn jeugd erg tekort gekomen en moeilijke start met veel problemen waardoor hij met 12 weken nog geen pond woog. Nu (helaas) 11 kg schoon aan de haak. Maar ja Bob blij dan ben ik ook blij.

Ik hoop nog lang van mijn heerlijke 8-koppige castratenkoor te mogen genieten.

Dinie

null

Sinds een paar weken is Rik ons Castratenkoor komen versterken tot het gebruikelijke aantal van 8 stuks. Rik is pikzwart en we hebben hem gehaald in Doetinchem bij een kittenopvang. Hij bruist van energie, eetlust en liefde. Dat laatste zowel voor mens als dier.
Als hij net gegeten heeft duwt hij zijn smerige stinkende snuitje heerlijk in mijn gezicht, wat een verrukkelijk aroma. Maar zo'n lief gebaar kun je uiteraard niet afwijzen. Het parfummetje wat ik regelmatig draag is ronduit "apart"te noemen. Hij slaapt graag achter in mijn nek en laat daarbij af en toe een wel-riekende wind. Hij had binnen een week de werking van het kattenluik ontdekt en sinds die tijd gaat meneer dagelijk ook buiten op pad in de buitenren. Heel gezellig is hij voor Teun. Ik was een beetje bang dat mijn dominante rauwdouwer van een Teun te ruig voor een klein kitten zou zijn.
Nou dat is absoluut niet het geval, hij stoeit oh zo lief en voorzichtig met het kleine zwarte kliertje. Die twee zijn super leuk samen. De grote/oudere katten worden nu ook veel meer met rust gelaten.

Rik vindt het een enig spelletje voeten te vangen en achter aan je broekspijp te hangen. Het is momenteel dus uitkijken gebazen hoe en waar je je voet neerzet. Rik is een wegwerp-kitten en in de kittenopvang met zoveel liefde grootgebracht dat hij vol vertrouwen is.
Hij heeft het hier super naar zijn zin. Ik hoop dat hij minstens 18 mag worden.

De badkamer zoals hij was.

Badkamer in wording – 4 weken afzien – bloed zweet en tranen.

Badkamer nieuwe stijl. Trots als een pauw op al dat moois en heerlijk in gebruik.

Dinie

Deze keer geen anekdote maar een droevig bericht. Momenteel zitten we middenin de renovatieperikelen van de badkamer. Omdat de voordeur en de haldeur de hele dag open staan zitten de 8 katten in de huiskamer opgesloten. De eerste week was ik thuis en Fritz vond het lawaai en de stampende bouwvakkers op de trap zo vreselijk dat hij buiten in de ren ging zitten. Af en toe even binnen, maar zodra hij wat hoorde ging hij gelijk weer naar buiten. De tweede week was Bert thuis. Normaal zat hij nooit buiten en nu dus uren achtereen.

Op de dinsdag na Pasen was ik weer thuis. Op het moment dat de bouwvakkers de kleden van de trappen en overlopen aan het opruimen waren, zaten de katten al gespannen voor de kamerdeur. Want ze wilden eruit, het hele huis weer in. Om 17 uur mocht de deur weer open en op dat moment viel Fritz opeens neer en begon stuiptrekkend rondjes te draaien. Om 19 uur waren we bij de dierenarts. Hij bleek een lamme poot te hebben die geen doorbloeding meer kreeg. Pootje was koud.

Fritz zelf had ondertemperatuur en aan de snelle ademhaling te zien veel pijn. Hij heeft een aantal spuiten gehad en ging weer mee naar huis. Thuis wist hij de eerste anderhalf uur van ellende niet waar hij het zoeken moest. Heel rusteloos heen weer weer van slaapplaats naar slaapplaats en van houding naar houding. Het duurde zeker anderhalf uur voor de pijnstiller werkte en hij in diepe slaap viel. De volgende dag geen verbetering, in de loop van de dag nam de pijn en de snelle ademhaling weer toe. Ik wist, zo kan hij niet verder. Lopen deed hij wel wat, maar dan met linkervoorpoot op de voorkant in plaats van de voetzool.

De poot laten amputeren was ook geen optie, zijn beide voorpootjes waren van ouderdom kromgegroeid en zijn ene voorpoot kon zijn gewicht niet dragen. Met pijn in mijn hart de volgende avond besloten hem te laten gaan. Op mijn schoot is hij ingeslapen, spinnend en kopjes gevend. Hij is 14 jaar en 4 maanden geworden en gestorven aan de gevolgen van een hersenbloeding.

Fritz was een lieve zachtaardige kat. Hij is in 1995 samen met Guus opgegroeid. Ze waren onafscheidelijk, Guus is met 12 jaar overleden aan longkanker. Fritz was vanaf dat moment onder de katten een einzelganger. Hij was meer gehecht aan ons mensen. Als Bert stond te koken zat Fritz steevast naast het aanrecht op de krabpaal, speciaal voor hem laten maken. Met een krukje ernaast omdat hij niet goed meer kon springen. Hele verhalen hadden Bert en Fritz . Koken zal nooit meer hetzelfde worden naast die lege krabpaal. Hij hield van alle mensen, was dol op aandacht en knuffelen en een goed gesprek. Hij heeft vlak voor zijn 12-de een hele slechte periode gehad, maar was daarna 2,5 jaar probleemloos een lief oud heertje. Voor zijn 12-de steeds abcessen in zijn bek, uiteindelijk is zijn hele gebit verwijderd. Dus de laatste 2,5 jaar ging hij zonder tanden door het leven. Hij was zo bescheiden dat hij met blikvoer ging wachten tot de rest klaar was……en het voer dus op. Daarom mocht hij op het aanrecht eten, zodat hij zijn portie binnen kreeg.

Lieve Fritz rust zacht – hopenlijk ben je nu weer samen met je dikke maatje Guus.

We zullen hem vreselijk missen. Of zijn dood toeval was of te maken had met de stress van de bouwvakkers…….we zullen het nooit weten. Wrang is het wel.

Dinie

Omdat de huidige badkamer de naam badkamer eigenlijk niet waardig meer is, hebben we besloten een nieuwe aan te schaffen. Dus in december eerst naar de plaatselijk specialist getogen, daar werden we afgewimpeld met een offerte voor een bedrag boven ons 5 jaar opgespaarde budget en dan ook nog zonder plafond en alles zo eenvoudig en goedkoop mogelijk.

Dus naar de concurent, een grote landelijke bekende zaak. En Eureka, voor veel minder geld kregen we daar een offerte inclusief nieuw plafond en mooie design spullen. De keuze was snel gemaakt. het voelde ook meteen goed bij de tweede kandidaat. De weken daarna meermalen e-mail contact, de ene keer omdat ik besloot toch een andere kraan te wensen, de andere keer omdat een artikel – borstelgarnituur – klinkt als lekker eten maar is om de plee te schrobben – niet meer leverbaar was. Liep allemaal soepel. Maandag 15/3 was het zover alles werd geleverd, op de bovenkant van de wastafel na. Een slaapkamer leeggehaald, de hal ontruimd en op 15/3 de katten alle 8 in de huiskamer opgesloten.

De afspraak was tussen 7 en 9 en om 7.10 stonden ze voor de deur. Een hele vrachtwagen vol. En dan krab je achter je oren en denkt……moet dat allemaal in dat kleine badkamertje????? De grote spullen werden netjes naar boven in de ontruimde slaapkamer gebracht, de tegels op de stoep gezet.

Ik had mijn linkerpols al overbelast met het ontruimen van 2 ruimtes, heb 1 doos tegels de trap opgeworsteld, tree voor tree, helaas dat ging boven mijn macht. Dus arme Bert moest alles alleen naar boven krijgen. Ik heb ze van de stoep in de hal gezet en we zijn gaan werken. Katten weer los in heel het huis.

En dan is het zover, de badkamer moet leeg want 22/3 beginnen ze. De eerste week heb ik vrij, de tweede week Bert. Na het opstaan 2 kuikens voor de avond uit de vriezer gehaald voor Timo en Teun.

Ben helaas niet zo handig met de linker pols en ben te traag met de diepgevroren prooien in een tupperware bakje te doen. Uit het niets duikt Teun op en grijpt blazend mijn hand. Aiiiiii dat doet zeer, twee hoektanden tussen duim en wijsvinger en de wijsvinger met een klauw in de hele lengte open gehaald. De kuikens veilig weggezet en mijn rechterhand ontsmet. (in gedachte Teun zijn nekje omgedraaid maar heb hem toch maar heel gelaten).

Dat gaat helemaal handig worden met twee lamme handjes de badkamer ontruimen. Heb net al een bak vol afval uit de kattenbakken naast de zak gegooid ipv erin. Alles weer op moeten vegen, geloof me 8 katten weten heel wat te produceren in 1 nacht.

Voor komende week drie biebboeken en oordopjes gehaald, ik kom de week wel door…..

Dinie

In de nacht van donderdag op vrijdag werd ik om 4 uur wakker. Ik wist opeens "zeker" dat het zaterdag was. Dus ik verzette de wekkers van 6.10 en 6.20 naar 8.10 en 8.20. Ging weer liggen en stortte meteen in een genoeglijke slaap. Om 6.30 schrok ik wakker van heftig gekrab aan de deur en geblxe8r van Bram. Ik realiseerde me meteen wat ik die nacht gedaan had en schoot mijn bed uit. Door het gemis aan 10 minuten radio luisteren en rustig bijkomen, stond ik te tollen op mijn benen onder de docuche. Dankzij mijn rode monstertje was ik keurig op tijd op mijn werk……beetje duf maar ach.

Het is nu 2 maanden geleden dat Teun beroofd werd van zijn familiejuwelen.

Na twee dagen was hij weer helemaal zijn eigen hyperende zelf. Hij is nu 8 maanden en de schrik van alle 7 de andere katten. Hij is het kleinst en lichtst van allemaal maar is zo dominant dat hij ze met groot gemak de baas is. Hij sjeest zijn energie er meestal in zijn eentje eruit. Scheurt trappen op en af, luikje in en uit, over het wandmeubel, op en in de magnetron,

je kunt het zo gek niet bedenken, Teun bereikt het. Hij is een enorme hulp in de huishouding en bij hobby’s. Als ik het aquarium verschoon spring de gek voor de lol de 300 liter bak in, schudt zich uit en davert vervolgens naar buiten. Nat worden scheelt hem totaal niks. Hij heeft genoten van alle sneeuw die we gehad hebben. Hij speelde glijbaantje over de stoelen en tafels in de ren.

Hij komt vaak zeiknat binnen, schudt zich uit en oogt droog. Hij is niet van het knuffelige type, hem spontaan pakken of aaien, daar is hij niet van gediend. Hij reageert heel sterk op zijn naam en geeft altijd antwoord.

Hij zit nooit op schoot of op mijn buik, hij zit alleen op mijn enkels. Als ik bankhang heb ik mijn benen rechtuit en hoger dan mijn knie ligt hij nooit. Als hij in de huiskamer op de krabpaal in coma ligt na uren sjeesgeweld en ik praat tegen hem en aai hem, dan gaat hij wel spinnen. Soms loopt hij mee naar boven als ik naar bed ga en springt op de krabpaal die daar staat. Ook dan mag ik meneer aaien. Kopjes geven doet hij nooit bij mensen, wel bij de andere katten. Als hij buiten is geweest en weer binnen komt geeft hij als begroeting de katten die hij tegenkomt kopjes.

De vloer vegen met Teun erbij duurt 3 x zo lang, omdat hij aan de veger bengelt. Ook was ophangen gaat de nodige extra tijd inzitten, hij sjeest dan heel enthousiast mee naar zolder om te helpen.

Kortom het is nooit saai met een Teun in huis. Ik ben wel benieuwd of zijn twee rode broertjes ook zo hyper en ondernemend en dominant zijn.

Teun is nog steeds dol op papa Sjaak en sabbelt zich in slaap in diens nek. Hij geniet zichtbaar van de gratis wasbeurt. Dan is hij opeens even baby Teun.

Dinie